मैत्री
चेहरा तुझा उतरलेला
मनात गाळ साठलेला
तुझ्या सखीने ओळखला
घेऊन गेली फिरायला !
सांग आता मनातलं
मी आहे ऐकायला
डोळे भरून आले
भरभरून सांगायला !
कंटाळले घरी बसून,
कोणी नाही बोलायला
रोज तेच तेच करून
स्वतः च जेवायला !
बोलून घे सारे सारे
सखी हसून बोलें
सोड मोकळे बंध सारे
एकटी नाही हे जाणवले !
विश्वासाची फुंकर हळुवार
झाली उघडी ती भळभळ
होता प्रेमाचा स्पर्श अलवार
दिसली त्यातील कळकळ !
नकोस जाऊ तू कोशात
दे तू कधी ही साद
घेऊन हात हातात
देईन मी लगेच प्रतिसाद !
जादू सखीच्या फुंकरीची
न बोलता जाणवली
दिशा मिळाली विचाराची
मैत्रीची महती समजली !
अर्चना कुलकर्णी
No comments:
Post a Comment