बकुळ

 शब्दरजनी साहित्य समूह पुणे 

आयोजित 

भव्य राज्यस्तरीय उपक्रम मुक्त छंद काव्य लेखन 

*वेचलेली फुले*

*बकुळ*

(मुक्त छंद कविता)

फारा दिवसांनी आले माहेरी

फिरायला निघाले सकाळच्या प्रहरी 

पक्ष्यांचा किलबिलाट 

फुलांचा सुगंध 

प्रसन्न झाले माझे मन 

तोच दिसले आवडीचे 

बकुळ झाड....

सडा पाडून सभोवती 

शांत होता उभा 

वेचली बकुळफुले 

ओंजळीत धरून वेचलेली फुले 

घेतला भरून मंद सुवास,

तोवर आला हुंदक्याचा आवाज 

आजूबाजूस पाहिले 

कोणी ना नजरेस पडले 

हळूच बकुळ झाड डोलले 

माझ्याशी बोलू लागले 

"खूप दिवसांनी आठवण आली?"

"नाही जमले यायला "

"दिवस पूर्वीचे सुंदर होते 

जमायच्या तुम्ही साऱ्या

टपटप पडणारी फुले 

होते कोणी डोळे भरून पहाणारे 

फुले गोळा करण्यात 

होत असे स्पर्धा 

रंग नसला तरी 

सुंगधाचा होता मला गर्व,

करून लांब लांब गजरे

माळून तुम्ही 

तुमच्या लांबसडक वेणीवर

फिरताना 

सुगंध पसरे दुरवर

आनंदी होई माझे मन,

सुकलो तरी विसावे पुस्तकात 

सार्थक होई माझ्या जीवनाचे 

आता ना लांब केस 

नको कोणास गजरा,

पडलेला सडा 

न वेचताच सुकून जातो,

माझा सुगंध मातीत मिळतो 

जीवन आता नको झाले "

" नको असे रडूस 

येतील पुनः छोट्या मुली, 

आवडतील त्यांना सुगंधी फुले,"

"वेड्या आशेवरच जगतो आहे 

उन्हापावसात बहरतो आहे,

सांग पुढील पिढीला 

फुलांचे जीवन "

ओंजळीतली फुले 

अलगद पिशवीत ठेवली 

घरी येताच मंद सुवास घेत वेचलेली फुलं आता पुस्तकांत ठेवली...

अर्चना कुलकर्णी. नासिक

कित्ती फुलं रंगबिरंगी,

मीच तेवढी सावळी,

 हिरमुसली ती बकुळी.....

कृष्ण म्हणे, "वेडे, तू तर भोळी,

भरभरून सुगंधा ल्याली,

मी घेता तुज जवळी....

तू मजसम बनली, सावळी !"

अर्चना.