प्रसंगकाव्य

 प्रसंगकाव्य

खारुताईने

 पिल्ले ठेवली ढोलीत

निघाली अन्न शोधीत,

दोन झाडें वाढलेली

एकमेकांत गुंतलेली,

सरसर चढली झाडावर

झरझर गेली दुसऱ्या झाडावर,

पिल्लांसाठी घेतला खाऊ

मनात म्हणे घरी जावून खावू,

आली महावितरणची गाडी

फटाफट फांदया तोडी,

झाडें दोन्ही झाली मोकळी

एकमेकांपासून ती वेगळी,

परतीचा मार्ग हरवला

अश्रू की हों आले डोळा,

पिल्ले लागली ओरडायला

कोणी नव्हते बघायला,

कसा सापडेल मला पैलतीर?

खारुताईने केला धीर,

हळूच पकडली वीजेची तार

तूच माझी तारणहार,

कसरत करत पोचली

आपल्या झाडावर,

पिल्लांच्या आनंदाला

नाही उरला पारावर!

(सकाळी फिरताना दिसलेल्या दृश्यावर )

अर्चना कुलकर्णी...

27/05/2022