पोपट

काही दिवसापूर्वी एका ओळखीच्यांकडे गेले होते. 
बेल वाजवली , आतून मस्त पोपटाची शीळ  ऐकू आली . 
दार उघडले , त्या ताई बरोबर पोपट हि स्वागताला !
खूप मस्त वाटले , मनात आले बरे झाले ,पिंजर्यात अडकवून नाही ठेवले त्याला !
गप्पा चालू होत्या ,पोपट उड्या मारत इथून तिथे जात होता . 
एक लाकूड ठेवले होते ,त्यावर चोच उगाच च घासत होता . 
मध्य मध्ये  वेगवेगळे आवाज काढून बोलत होता . 
त्याच्या कौतुकात ,ताई  खूप बोलत होत्या . 
A.C.  शिवाय झोपत नाही दुपार चा , म्हणून हल्ली दिवसभर A.C. सुरु असतो . 
हे खातो ,ते नाही , चमच्याने कधी कधी भरवावे लागते वगैरे वगैरे … 
अरे वाह ,किती मजा न ?

पण मला राहवले नाही , विचारले की हा उडत नाही का ?
तेव्हा क्षणभर गप्प झाल्या ताई , पण लगेच च म्हणाल्या लहानपणी तो आमच्या खिडकीत आला न तेव्हापासून उडता च येत नाही आहे त्याला … 

छे , खूप वाईट वाटले …. 
पण त्याहून अधिक वाईट जेव्हा कळले कि त्याचे पंख छाटून , उरलेली पिसे काही धाग्यांनी बांधतात , मग त्यांना उडता येत नाही …. 

एकीकडे त्याची उडण्याची शक्ती कापायची अन दुसरीकडे त्याचे लाड , कौतुक करत राहायचे … 

काय वाटत असेल त्या पोपटाला ? 


असेच मनातले काही 
अर्चना 
७/५/२०१५