चित्रकाव्य...
वाह वाह अंतरजाल
हवे ते मिळे एका क्षणात
अहो, झाले ते मोहजाल
बाल्य संपते त्या नादात,
मुलांना लागली ओढ
पालकदेखील म्हणतात
जरूरी ही विज्ञानयुगाची,
त्याचे तोटे कुठे जाणतात!
सगळे क्लिकवर मिळते
मग हात पाय का हलवावे?
डोळ्यावरचा चष्मा सांभाळत
एका जागी बसून रहावे,
पायात पडती जरी बेड्या
कोणा कशा कळाव्या?
अदृश्य बेड्या बुद्धीला
त्या ज्याच्या त्यांनी जाणाव्या!
चित्रकार फार हुशार
वास्तव त्याने मांडले
झाडून सारी जळमटे
प्रप्र कवीनी कवितेतून साकारले!
अर्चना कुलकर्णी. नासिक.
No comments:
Post a Comment