येऊ कशी तशी मी वारीला...
अवंदाच झालं लगीन माझं,
सासू म्हणेल कुठं चालली फिरायला,
अन धन्याचा जीव नाही लागायला
येऊ कशी तशी मी वारीला... हो...
मी आता तरी कशी येऊ वारीला,
पोरगं हाय माझं दहावीला
चांगलचून्गल द्यावं त्याला खायाला
तवाच चांगलं मार्क पडतील त्याला
येऊ कशी तशी मी वारीला...हो...
लेक माझी येणार आहे माहेरपणाला.
चोळी बांगडी कापड, शिदोरी लागते द्यायाला ..
माझ्या बिगर आहे का कुणी घरात करायला.?
येऊ कशी तशी मी वारीला....
सून आहे पोटूशी तिला काय पाहिजे नको का बघायला.
चार बाया बोलावायच्या डोहाळजेवणाला.
समंदं करायचं म्हंजी सुरू केली आहे मी कामाला...
येऊ कशी तशी मी वारीला.....
आजच आलाय भाच्चा गावी भेटायला मामाला.
मसालेदार रांधून घालावं त्यास्नी खायाला.
नाही तर ननंदबाई लागतील कावायला.
येऊ कशी तशी मी वारीला..
घरधन्यास्नी बर वाटत नाही
लयी तरास त्यांच्या जीवाला.
दवा पाणी द्यायला लागे वेळच्या वेळेला.
म्याच हाय त्यांची सोबत संगतीला सेवा करायला..
येऊ कशी तशी मी वारीला हो....
पोरांनी काढलयं आमच घरच समदच रंगकामाला .
गडी माणसं येतील कामाला,
मी हवी इथं चहापाणी द्यायला.
वारीला जाऊ का मी अस कस विचारु पोराला?
येऊ कशी तशी मी वारीला.. हो...
विठूराया धाडे सांगावा जनाबाईला
येऊ नका तुम्ही वारीला,
तरी मीच येईन तुमच्या संगतीला.
मी जाणतो जनाबाई तुमच्या साऱ्या अडचणीला!
सौ.अर्चना कुलकर्णी
No comments:
Post a Comment